تبلیغات
تولیدات گیاهی , باغبانی - فضای سبز

فضای سبز

پنجشنبه 17 دی 1394 07:43 ب.ظنویسنده : مهندس علی گل محمدی

 
حفظ و نگهداری از پروژه های فضای سبز
سرویس سیستم های آبیاری اتومات ( آبیاری بارانی ) از دیگر خدمات نگهداری این مجموعه است.

لزوم حفظ ،نگهداری و توسعه فضای سبز  روزبه روز محسوس گردیده و با اهمیت بیشتری مورد توجه قرار می گیرد.
استفاده از کادر متخصص و مجرب در زمینه باغبانی ، حفظ نباتات ، آبیاری و مبارزه با آفات (حشرات و عوامل بیماری زا ) از اصول اساسی در سلامتی و زیبایی فضای سبز می باشد.
اگر فضای مورد نظر سبز باشد در حالت دو بعدی به ((سطح سبز)) معروف است و درصورتی که سه بعدی باشد به عنوان ((فضای سبز)) دسته بندی می گردد.
فضاهای سبز زمین هایی هستند که با پوشش های گیاهی نسبتاً بلند مثل انواع درختان پوشیده شده اند

از دیگر اصولی که می توان بطور گذرا به آنان اشاره کرد:

-         طراحی معابر و ایجاد سادگی و زیبایی و کارایی در محل های عبور

-         بکار گیری درختچه هایی که جاذب حشرات نیستند در کنار پنجره ها

-         تنظیم طرح کاشت با توجه به دید کاربر از سمت پنجره ها ، درب ورود و یا از جانب خیابان

-         بهره گیری از خزاندارها به عنوان پس زمینه

-         بزرگنمایی ساختمانهای کوچک در پارکها

-         عدم تداخل محیط موثر درختان با یکدیگر

-         بهره گیری از خطوط شاخه های درختان

-         توجه به منظره چهار فصل محوطه

-         تغییر گیاهان پوششی در مناطق مختلف محوطه برای تعریف فضاها



كاشت ردیفی گیاهان در فضای سبز
درختانی كه به صورت ردیفی در امتداد خیابان ها و بلوارها كاشته می شوند باید خصوصیات لازم را برای بقا در محیط زیست شهری، خصوصاً‌ در فضای خیابانها كه غالباً محدود است را داشته باشند
در این رابطه باید انواعی از درختان انتخاب شوند كه چوبشان شكننده نبوده و ریشه های آنها ضرری برای مصالح پیاده روها و كانالها ایجاد نكند.
در مكانهایی ویژه باید سیاست گلكاری اولویت  داشته باشد. در جاهایی كه از قبیل ایستكاه های راه آهن، شهرداری، پست، مدارس، میادین و چهارراه ها، كه مردم تردد بسیار دارند، وجود گل ضروری است
گلهای منتخب گلكاری، چرخه  گیاهی گوناگون و در نتیجه نیازهای مختلفی دارند و آنچه در طراحی برنامه گلكاری اهمیت داشته و بخوبی قابل تشخیص است این چرخه ها و نیازهاست
گیاهان پیازدار یا غده ای كه اكثراً برای گلكاری در فصل بهار به كار می روند، باید در پاییز كاشته شوند. گلهایی نظیر نرگس، لاله، سنبل، عنبر و نرگس پایه بلند از این دسته‌اند.
گل كوكب برای پایان فصل تابستان گیاه مناسبی است
برای زیبایی فضای گلكاری شده، باید هماهنگی رنگها را در نظر داشت
بهتر است برای حفظ هماهنگی رنگها، از سه رنگ بیشتر استفاده نشود. كارشناسان امر، اجتماع رنگهای زیر را پیشنهاد می كنند: قرمز و سفید، قرمز پررنگ و صورتی، زرد و نارنجی، زرد و سفید، زرد پررنگ و بنفش، نارنجی پررنگ و بنفش، صورتی پررنگ و آبی، گلی و قرمز تند
همچنین باید از رنگ آمیزی تند گلدانهای گل اجتناب كرد، زیرا  جاذبه رنگ گلها را كم می كند
برای ایجاد شكلی كوچك و انبوه از گل، معمولاً از این گلها استفاده می شود: بگونیا (باریك، پیازی)، شمعدانی، كولوس، آژراتم كالسلر ناهموار، گل حنا، اطلسی و مرزنگوش (فراموشم مكن). همچنین برای ایجاد شكلی انبوه از گل، می توان از این گلها استفاده كرد: كوكب، آهار، رز هندی. مینا، لاله، سنبل، نرگس و زنبق.
كاشت گیاهان در لاوك (گلدانهای بزرگ)
كاشت گیاهان در لاوك (گلدانهای بزرگ)
 كاشت گیاهان در لاوك،معمولاً در گذرگاههای پیاده رو، میدان ها و گاه در محورهای تردد اتومبیل صورت می گیرد. صرف نظر از نوع لاوك انتخاب شده (سنگریزه، سیمان، بتن مسلح، چوب یا مواد پلاستیك) دو نوع گیاه را می‌توان در آن پرورش داد:
Ø   گیاهانی كه ویژگی تزیینی خاصی دارند.
Ø    گیاهانی كه بیش از یك فصل دوام ندارند.
در مورد اول، اولویت با گیاهان بوته ای گلدار یا بی گل  است؛ زیرا رشد و نمو آنها محدود بوده و انعكاس حررات ذخیره شده در مواد كانی را تحمل می كنند.
برای مورد دوم، گیاهان انبوه، از قبیل شمعدانی پیچی، اطلسی، رز هندی و گل داوودی مناسبترند. گلدانهایی نیز وجود دارد كه داخل آنها ظروف مجزا و قابل تعویض قرار گرفته و می توان از طریق آنها مقدمات گلكاری را دركارگاهها فراهم كرده و از این طریق تكثیر گیاهان را به آسانی ممكن ساخت
گیاهان خزنده بالا رونده

معمولاً برای این نوع گیاهان سه نوع كاربرد در نظر گرفته می شود: پوشاندن دیوارهای سنگی یا سطحی كه نمای جالبی ندارند، پوشاندن داربست ها و الاچیق ها در پاركها، باغها یا میادنی كوچك و یا استفاده برای پوشش زمین به جای چمن در مناطقی كه عبور از آنها به سختی صورت می گیرد.
درخت تاك و پیچك از مشهورترین گیاهان بالا رونده یا پیچی اند. البته بالا رونده های دیگری نیز هستند كه گلهای مورد توجهی دارند مانند: پیچك كوچك، بگونیا، یاس چمپا، پیچ اقاقیا و گل ساعتی.
از گیاهان چسبنده می توان موارد زیر را نام برد:
Ø   گیاهان «ریشه  دوان» (مانند پیچك وتكوما) كه به كمك ریشه های كوچك و هدایتی خود به ساختمانهای  می چسبند.
Ø   گیاهان پیچنده مانند پیچ اقاقیا و اریستولوش، كه ساقه های آنها به دور داربست می پیچند
Ø   گیاهان بنددار، كه در آنها برگها یا برگچه ها به رشته های باریك  (مانند مو) یا بادشكن تغییر شكل می دهند.
Ø   بوته های بالا رونده ای كه شاخه های بلند و باریك آنها به پرچین مبدل می‌شود. مانند بوته 
گل رز فورسیتیا



پرچین ها
پرچین ها حصارهایی سبزند كه برای حفاظت و تفكیك یا تعیین حدود به كار می‌روند، پس این مزیت را دارند كه به جای حصار یا دیوار، در فضای شهری مورد استفاده قرار گیرند.  پرچین انواع مختلفی دارد:
 
پرچین های هرس شده:
این نوع پرچین، از گیاهانی كه از  یك تیره اند تشكیل می شود. پرچین هرس شده كه گاه دو متر بلندی دارد، به صورت درهم و فشرده كاشته می شود. گیاهان مناسب برای این نوع پرچین عبارتند از: سرخدار، ترون، لونیسرا، شمشاد، افونموس. سندروس، درخت غار، شارمی، پیراكانت، بربری و درخت راش.
 
پرچین های آزاد:
روی كاشت این نوع پرچین ها مشابه پرچین های هرس شده است. در این روش گیاه آزادانه و به طور طبیعی رشد می كند. این نوع پرچین ها، سالانه در دو نوبت هرس می شوند تا از انشعاب زیاد از حد شاخه ها جلوگیری شده و شاخه ها و برگها سبك تر شوند. گیاهانی كه باری این نوع پرچین مناسبند عبارتند از: تبریزی، اوبپین، بامبو، غار صورتی، فورسیتیا، راش، اسطوخودوس، پیراكانتا. بید و درخت گز.
پرچین وحشی
این نوع پرچین ها به پرچین های صحرایی نیز معروف بوده و از مجموعه ای از درختان و بوته های محلی تشكیل می شوند. در پرچین های وحشی، گیاه هرس نمی شود و به تدریج بیشه ای را به وجود می آورد. گیاهانی كه اغلب در این نوع پرچین ها مورد استفاده قرار می گیرند عبارتند از: اوبپین، خمان، درخت فندق، درخت كولكن، اقاقیای پیچی، افونموس، یاس درختی. رز بوته ای، درخت گز، تروئن، درخت راش و بودلیا.


علفزار
استفاده از علفزار  گونه دیگری از فرش سبز در محیط شهری هستند كه اخیراً در فضای سبز شهری متدول شده است. این نوع چمن، بیشتر به دلایل اقلیمی (حفظ طبیعت در فضایی مصنوعی) و اقتصادی (كاهش بودجه نگهداری چمن) انتخاب شده است.
كاشت علفزار در شرایطی كاربرد دارد كه درخت یا بسیار كم است یا وجود ندارد و فضای سبز آن منطقه تنها به كاشت غلات و دروی آنها محدود می شود.
سه گونه علفزار وجود دارد: علفزار خشك، علفزار كم محصول و علزار حاصلخیز.

علفزار خشك
این نوع علفزار، حجم كوچكی از گیاهان را تشكیل می دهد. انواع این علف چنان بارور است كه در زمینهای شنی نفوذ پدیر و غالباً خشك كاشته می شود. این نوع زمینها، كود یا مواد غذایی كمی دارند و از طرفی ریشه این نوع علف بسیار بلند و عمیق است. این نوع چمن، در زمین های سنگی كه غالباً‌ نفوذ پذیر بوده و مواد غذایی كمی دارند نیز، قادر به رشد است. در این نوع زمین ها، ریشه علف در عمق شكاف های  سنگ رشد می كند.

علفزار كم محصول
حجم این نوع گیاه كم اما باروری آن بسیار است. این نوع گیاه در خاك نفوذناپذیر خشك یا مرطوب. كم عمق و ضعیف از نظر مواد غذایی، كاشته شده و حجم آن با توجه به ریشه كم آن، اندك است. این نوع علف در خاكهای معمولی، نه چندان خشك یا پرآب كه كود یا مواد غذایی ندارند نیز قادر به رشد است. این نوع علف ریشه هایی با عمق متوسط می دواند.
علفزار حاصلخیز
حجم این نوع علف بسیار زیاد و باروری آن ضعیف است. این گیاه در خاكهای خشك و كم آب با مواد كانی و كود فراوان بخوبی رشد می كند. این نوع علف ریشه‌های متوسط تا كمی عمیق می دواند.


چمن ظریف

چمن، رایج ترین نوع فضای سبز در محیط شهری است. چمن، فرش سبزی است كه كاشت یك یا  چند نوع بذر از خانواده غلات عمدتاً 2 تا 3 نوع بوجود می آید. ارتفاع چمن در حالت طبیعی یا پس از چمن زنی 3 تا 5 سانتی متر است و شكلی متراكم، هماهنگ، یكنواخت و منظم دارد.
چمن از نظر چگونگی نگهداری به دو طبقه تقسیم می شود:
1)  چمن ظریف: كه برگهای كوچك و انبوه تشكیل می شود. این نوع چمن مخملی است و احتیاج به مراقبت بسیار دارد. مراقبت این نوع چمن شامل 2 تا 3 بار چمن زنی در هفته و آبیاری، كود دادن، سنبه زنی، پرداخت و تسطیح چمن در فصل سبز آن است. معمولاً از چمن ظریف برای زمین گلف و تنیس استفاده می‌شود.
2) چمن معمولی: كه اندكی درشت بوده و یكنواختی آن كمتر است. این نوع چمن مراقبت كمتری لازم دارد. ارتفاع آن یكدست و یكنواخت نیست و هر هفته به یك نوبت چمن زنی نیاز دارد. از این نوع چمن در گذرگاههای زمین گلف، زمینهای بازی و پاركهای شهری استفاده می شود.
3)چمن بادوام: كاشت این نوع چمن، تنها در زمینی كه نفوذ پذیر بوده یا زهكشی شده باشد امكان پذیر خواهد بود.


چمن درشت:

چمن درشت، گونه دیگری از فرش سبز محیط شهری و نیز متداول ترین نوع از خانوده غلات است كه مورد استفاده قرار می گیرد. مراقبت عمده از این نوع چمن، به كوتاه كردن مداوم آن محدود می شود.
روشهای مراقبت از این نوع چمن به دو نوع صورت می گیرد كه به استفاده ای كه از آن می شود بستگی دارد. مراقبت زیاد در مورد چمن هایی كه در زمین های آموزش ورزش و زمین های ورزشی به كار می روند و مراقبت كم در مورد چمن هایی كه در فضای سبز اطراف شهر و كناره كاشته می شوند


آخرین ویرایش: پنجشنبه 17 دی 1394 07:52 ب.ظ

 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.